AEC

ข้อมูลประเทศลาว เพื่อใช้วิเคราะห์ AEC ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

ชื่อประเทศภาษาไทย : สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ชื่อประเทศภาษาอังกฤษ : The Lao People’s Democratic Republic
ชื่อประเทศแบบย่อ : สปป.ลาว
การเข้าเป็นสมาชิกอาเซียน : ลาวได้เข้าเป็นสมาชิกอาเซียนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พศ.2540
ที่ตั้งประเทศลาว : อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งตั้งอยู่บนใจกลางของคาบสมุทรอินโดจีน ระหว่างละติจูดที่ 14 – 23 องศาเหนือ และลองติจูดที่ 100 – 108 องศาตะวันออก
พื้นที่ประเทศลาว : 236,800 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 148 ล้านไร่
ภูมิประเทศ : พื้นที่ส่วนใหญ่ถึงร้อยละ 90 จะเป็นภูเขาและที่ราบสูง ซึ่งยอดเขาที่สูงที่สุดคือ ภูเบี้ย จะอยู่ในแขวงเชียงขวาง สูงถึง 2,820 เมตร ประเทศลาวมีพื้นที่เพาะปลูกเพียง 50,000 ตารางกิโลเมตร หรือเทียบได้เป็นร้อยละ 21.11 ของพื้นที่ทั้งหมด และประเทศลาวไม่มีอาณาเขตติดกับทะเลตลอดแนวชายแดนของประเทศลาว ซึ่งมีความยาวรวม 5,083 กิโลเมตร ซึ่งล้อมรอบด้วยชายแดนของประเทศเพื่อนบ้าน 5 ประเทศ ดังต่อไปนี้
– ทิศเหนือ ติดกับสาธารณรัฐประชาชนจีน พื้นที่ยาวรวม 423 กิโลเมตร
– ทิศตะวันตก ติดกับประเทศไทย พื้นที่ยาวรวม 1,810 กิโลเมตร
– ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับสาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า พื้นที่ยาวรวม 236 กิโลเมตร
– ทิศตะวันออก ติดกับสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม พื้นที่ยาวรวม 2,130 กิโลเมตร
– ทิศใต้ ติดกับสาธารณรัฐกัมพูชา กินพื้นที่ยาวรวม 541 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ : ประเทศลาวอยู่ในภูมิอากาศเขตร้อน มีลมมรสุม แต่ไม่มีลมพายุ และจะมีฝนตกชุกในระหว่างเดือนพฤษภาคม ถึงเดือนกันยายนของทุกปี ปริมาณฝนเฉลี่ย 1,715 มิลลิเมตรต่อปี
อุณหภูมิ : ที่นครหลวงเวียงจันทน์ ในเดือนมกราคม อุณหภูมิเฉลี่ยที่อยู่ที่ประมาณ 25 องศาเซลเซียส และในเดือนเมษายน อุณหภูมิเฉลี่ยที่อยู่ที่ประมาณ 36 องศาเซลเซียส
เมืองหลวงประเทศลาว : เมืองหลวงของประเทศลาว ก็คือ นครหลวงเวียงจันทน์ เป็นนครหลวงของประเทศและเป็นเขตการปกครองพิเศษด้วย จึงเรียกว่า นครหลวงเวียงจันทน์ ลักษณะการปกครองคล้ายกับกรุงเทพมหานคร จุดพิกัดอยู่ทางตอนกลางของประเทศลาว มีเมืองเอกคือ จันทะบุลี นครหลวงเวียงจันทน์มีเขตชายแดนติดกับจังหวัดหนองคาย แขวงนครหลวงเวียงจันทน์เป็นแขวงที่เจริญที่สุดใน 17 แขวงของประเทศลาว

เมืองสำคัญ : แขวงสะหวันนะเขต แขวงจำปาสัก แขวงคำม่วน แขวงหลวงพระบาง

แขวงสะหวันนะเขต เป็นแขวงใหญ่อันดับที่ 1 ของประเทศลาว มีประชากรมากที่สุดในประเทศ อยู่ตรงข้าม จ.มุกดาหาร ประชากร 910,615 คน เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาวที่ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ ทิศตะวันออกติดกับประเทศเวียดนาม ทิศตะวันตกติดกับประเทศไทย ทิศเหนือติดกับแขวงคำม่วน ทิศใต้ติดกับแขวงสาละวัน เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2549 ได้มีพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 2 สะหวันนะเขต-มุกดาหารอย่างเป็นทางการ ซึ่งสะพานนี้เป็นเส้นทางเชื่อมตะวันออก-ตะวันตก จากเวียดนามถึงพม่า ทำให้แขวงสะหวันนะเขตกลายเป็นเส้นทางการค้าที่สำคัญอีกแห่งของลาว รัฐบาลลาวได้ประกาศจัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษสะหวัน-เซโนขึ้นเพื่อเป็นการส่งเสริมการลงทุนในรูปแบบพิเศษ

แขวงหลวงพระบาง เป็นเมืองหลวงเก่า เป็นเมืองมรดกโลกและเป็นเมืองท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง เป็นแขวงหนึ่งของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวอยู่ทางภาคเหนือของประเทศ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขงและแม่น้ำคานซึ่งไหลมาบรรจบกัน และมีเมืองเอกซึ่งเป็นเมืองที่องค์การยูเนสโกได้ยกย่องให้เป็นมรดกโลก ด้วยแขวงหลวงพระบางมีประชากร 452,900 คน ทางทิศเหนือติดกับแขวงพงสาลี แขวงอุดมไชย และแขวงหลวงน้ำทา ทิศตะวันออกติดกับแขวงหัวพันและเวียดนาม ทิศตะวันตกติดกับแขวงไชยะบุรี และทิศใต้ติดกับแขวงเชียงขวางและแขวงเวียงจันทน์ มีพื้นที่ทั้งหมด 16,875 ตารางกิโลเมตร เมืองหลวงพระบางได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลกในปี 2541 จากองค์การยูเนสโก

แขวงจำปาสัก มีประชากรมากเป็นอันดับสาม มีพื้นที่ติดต่อกับ จ.อุบลราชธานีประชากร 658,165 คน เป็นแขวงหนึ่งของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของประเทศ ติดชายแดนประเทศไทยและกัมพูชา มีเมืองปากเซเป็นเมืองหลักของแขวงและเป็นเมืองใหญ่อันดับ 3 ของลาว (รองจากเวียงจันทน์และเมืองไกสอน พมวิหาน) ถือว่าเป็นศูนย์กลางการเมืองการปกครองและเศรษฐกิจ รวมไปถึงการท่องเที่ยวของลาวตอนใต้ เป็นบริเวณที่มีความอุดมสมบูรณ์ เนื่องจากมีแม่น้ำโขงไหลผ่านกลาง และเกิดเกาะแก่งเป็นจำนวนมากจนได้ชื่อว่า “ดินแดนสี่พันดอน”

แขวงคำม่วน มีประชากร 376,180 คน และมีป่าไม้และแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์อยู่ตรงข้าม จ.นครพนม ประกอบด้วยหลายชนชาติ ดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันมีชายแดนติดกับแขวงบอริคำไชย แขวงสะหวันนะเขต ประเทศไทย และ ประเทศสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม แขวงคำม่วน เป็นเขตที่มีความอุดมสมบูรณ์ทางด้านธรรมชาติ และศิลปะ วัฒนธรรม ซึ่งเป็นมรดกสืบทอดมาแต่ดึกดำบรรพ์จนถึงปัจจุบัน

เวลาประเทศลาว : เท่ากับประเทศไทย (GMT +7)
ประชากรประเทศลาว : ประมาณ 6.8 ล้านคน (ข้อมูลเมื่อ กรกฏาคม 2557)
อัตราการเพิ่มของประชากร : จะอยู่ที่ ประมาณ 1.59%
โครงสร้างประชากร (2014 ประมาณการ)
อายุ 0-14 ปี 34.8% (ชาย 1,195,364 คน/ หญิง 1,173,520 คน)
อายุ 15-24 ปี 21.3% (ชาย 719,205 คน/หญิง 728,729 คน)
อายุ 25-54 ปี 35% (ชาย 1,176,018 คน/หญิง 1,208,452 คน)
อายุ 55-64 ปี 5.1% (ชาย 169,291 คน/หญิง 175,815 คน)
อายุ 65 ปีขึ้นไป 3.7% (ชาย 116,299 คน/หญิง 141,006 คน)

เชื้อชาติ ประกอบด้วยชาติพันธุ์ลาวลุ่ม (กลุ่มคนเชื้อชาติลาว ใช้ภาษาลาวเป็นภาษาหลัก) ร้อยละ 55
ลาวเทิง (เช่น ชนเผ่าขมุ) ร้อยละ 11, ลาวสูง (เช่น ชนเผ่าม้ง) ร้อยละ 8 อื่นๆ ร้อยละ 26
ศาสนา ศาสนาพุทธ (ร้อยละ 67) ศาสนาคริสต์ (ร้อยละ 1.5) อื่นๆ (ร้อยละ 31.5)
ภาษา ภาษาราชการคือ ภาษาลาว
ภาษาที่ใช้ในการติดต่อธุรกิจ ได้แก่ ภาษาไทย อังกฤษ และฝรั่งเศส ภาษาท้องถิ่นอื่นๆ ได้แก่ ภาษาไท ภาษาม้ง

การปกครอง

การเมืองของ สปป.ลาว มีเสถียรภาพ เนื่องจากปกครองด้วยระบบสังคมนิยม สปป.ลาวเริ่มปกครองในระบอบสังคมนิยม เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ.2518 มีพรรคปฏิวัติประชาชนลาว (The Lao People’s Revolutionary Party : LPRP) เป็นพรรคการเมืองที่บริหารประเทศเพียงพรรคเดียวมาโดยตลอด และคาดว่าจะยังคงรักษาอำนาจทางการเมืองใน สปป.ลาวได้ต่อไป เดือนมีนาคมปี 2554 สปป.ลาว มีการประชุมใหญ่สมัชชาครั้งที่ 9 ของพรรคฯ และมีการคัดเลือกคณะผู้บริหารพรรคและเปลี่ยนแปลงตำแหน่งทางการเมืองชุดใหม่ (คณะกรรมการกรมการเมืองและคณะกรรมการศูนย์กลางพรรค) ซึ่งกำหนดจัดขึ้นทุก 5 ปี ตามรอบการประชุมใหญ่สมัชชาพรรคประชาชนปฏิวัติลาว

วันหยุดนักขัตฤกษ์ประเทศลาว

– 1 มกราคม เป็นวันปีใหม่สากล
– 20 มกราคม เป็นวันสร้าง-ตั้งกองทัพประชนลาว
– 22 มกราคม เป็นวันสร้าง-ตั้งพรรคประชาชนปฏิวัติลาว
– 8 มีนาคม เป็นวันแม่หญิง (วันสตรีสากล)
– 14-16 เมษายน เป็นวันขึ้นปีใหม่ลาว (วันสงกรานต์)
– 1 พฤษภาคม เป็นวันกรรมกร (วันแรงงานสากล)
– 1 มิถุนายน เป็นวันเด็ก
– 15 สิงหาคม เป็นวันรัฐธรรมนูญ
– 7 ตุลาคม เป็นวันครูแห่งชาติ
– 12 ตุลาคม เป็นวันประกาศเอกราช
– 2 ธันวาคม เป็นวันชาติ (วันแต่งตั้ง สปป.ลาว)

สินค้าส่งออกที่สำคัญ คือ แร่ธาตุ สินค้าอุตสาหกรรมและหัตถกรรม ไฟฟ้า สินค้ากสิกรรมและสัตว์เลี้ยง ไม้และผลิตภัณฑ์ไม้ เพชร และของป่า
ตลาดนำเข้าที่สำคัญ คือ เวียดนาม จีน ไทย
สินค้านำเข้าที่สำคัญ คือ น้ำมันเชื้อเพลิงและแก๊สหุงต้ม วัสดุใช้ในการตัดเย็บ ยานพาหนะและชิ้นส่วน วัตถุดิบใช้ในอุตสาหกรรม วัสดุก่อสร้าง เสบียงอาหาร ไฟฟ้า เครื่องนุ่งห่ม เครื่องมือการเกษตร เครื่องใช้ไฟฟ้า
ตลาดส่งออกที่สำคัญ คือ ไทย เวียดนาม จีน ออสเตรเลีย
GDP Growth 7.3% (2014)
ภาวะเงินเฟ้อ 5.0% (2014)
สกุลเงิน “กีบ” (Kip)
ทรัพยากรธรรมชาติ ไม้ ข้าว ข้าวโพด เหล็ก ถ่านหิน ทองคา ทองแดง และแหล่งน้ำผลิตไฟฟ้า